Samen cocoonen: binnenkijken in een huis dat ieder jaar wordt omgetoverd tot een warm en sereen kersthuis

Warmte en geborgenheid

Zodra de feestdagen eraan komen, helpt Eve de zon een handje door aan elke hoek een dosis warmte toe te voegen. Zachte kleden, gezellige kussens en flikkerende kaarsen: ze trekt alles uit de kast om het huis om te toveren tot een cocon die een en al geborgenheid uitstraalt.

‘Ik houd enorm van deze tijd van het jaar, en geniet vooral van de aanloop naar kerst. Die voelt precies zoals de sfeer die ik thuis probeer neer te zetten: zacht en sereen.’ De kerstboom, die in de eetkamer staat, is in al z’n eenvoud een baken van nostalgie. Niks geen glimmers of flashy ornamenten. Het enige wat de boom nodig heeft, is een snoer lampjes. Juist die eenvoud roept dat magische kerstgevoel van vroeger op.

Kerstmagie van vroeger

‘Zo rond 8 december, na Noé’s verjaardag, haal ik dozen met kerstversiering tevoorschijn. Hij heeft samen met onze dochter Eden een flinke vinger in de pap als het op de kerststyling aankomt. Elk jaar kiezen we een nieuw thema of kleurpalet rondom de vertrouwde basis. Ik ben zelf nogal van de natuurlijke materialen, dus wit en hout zijn altijd van de partij. Maar de accenten wisselen: het ene jaar zijn ze zilver, het volgende jaar diepgroen.’ Samen met het interieur lijkt in december de hele dynamiek in huis zachter te worden.

Tijdens de feestdagen staat samenzijn centraal, en dan vooral in één specifieke ruimte. ‘Ik kook graag samen met de kinderen. Dat is echt ons moment. In de keuken delen we verhalen en wordt er veel gelachen.’ Het kerstmenu is net zo tijdloos en nostalgisch als de decoratie. ‘Ik houd van klassieke, gezellige maaltijden, dus met de feestdagen maken we kaassoezen, een bladerdeegkerstboom met pesto en gevulde kalkoen, lamsbout of rosbief. En natuurlijk escargots!’

Donkere hokken

Toen Eve en haar man Aurélien in 2014 op dit huis stuitten, was gezelligheid nog ver te zoeken. Het huis had veel achterstallig onderhoud. De laatste grote verbouwing was ruim tien jaar geleden en beide verdiepingen waren opgedeeld in vijf kleine, donkere kamers. Toch bleef die verwaarloosde woning uit de jaren 1890 lonken. Eve: ‘De enige manier waarop we een huis als dit zouden kunnen bemachtigen, was door er zelf een op te knappen. Dat beseften we maar al te goed.’ In de oppervlakte van bijna 200 vierkante meter, de hoge plafonds, de degelijke constructie en de centrale locatie zagen ze potentie om de sprong te wagen.

De grote bouwkundige klussen, zoals het vervangen van de ramen boven en het verwijderen van het verlaagde plafond - hallo, originele balken! - besteedden ze uit aan professionals. Alle andere klussen pakte Eve zelf aan. ‘Mijn man heeft twee linkerhanden’, vertelt ze lachend. ‘Maar als ik ze nodig heb, steekt hij ze wel uit de mouwen.’ Met flink wat werk, liefde, creativiteit en doorzettingsvermogen wist Eve de donkere woning om te toveren tot een licht en knus thuis voor het hele gezin. ‘Vooral het maken van de eettafel vond ik bevredigend, net als het werken met gepolijst beton en kalkverf. Ontdekken wat ik eigenlijk allemaal kon, dat voelde onwijs stoer.’

Afrikaanse wortels

De vloer, de keukenkastjes, de tafelbladen: Eve voorzag ze allemaal van een royale laag gepolijst beton. Dat kan kil uitpakken, maar niet als diezelfde Eve ook de verdere aankleding verzorgt en zich daarbij laat inspireren door haar Afrikaanse roots. Donker hout en zwarte meubels zorgen voor contrast naast zachte aardetinten en kalkverf. Eve wist er een harmonieus, kloppend geheel van te maken. Het behang in de keuken, het zebraprintachtige kleed en de robuuste vormen verwijzen subtiel naar haar familiegeschiedenis.

De donkere, hokkerige kamers moesten eraan geloven: beneden kwam een grote woonkamer met werkhoek, een hal en een eetkamer. Ook zoon Noé heeft er zijn domein. Maar de ruimtes moesten vooral niet te groot of loftachtig worden. Knusse plekken om heerlijk in te cocoonen zijn een groot goed, vinden ze in huize Dherbecourt-Augustin. De keuken verkaste naar de voormalige garage aan de zijkant van het huis. Met haar sloophamer beukte Eve eigenhandig de muur eruit om er een lichte familiekeuken van te maken. Spannend, maar lonend. Om kosten te besparen, gebruikte ze de oude keukenkastjes opnieuw: een laag - jawel - gepolijst beton erop, nieuwe grepen en ze pasten perfect in het plaatje.

1 van 3

Winters zonlicht

In de eetkamer en aangrenzende woonkamer kwam een vloer van gepolijst beton. De terracotta tegels in de hal ertussen breken de vloer op een speelse manier. Net als de grote bogen die de ruimtes met elkaar verbinden. Die zijn op dezelfde hoogte geplaatst voor een spannende doorkijk. Eve omlijstte de bogen met brokken natuursteen, die ze zorgvuldig bij elkaar scharrelde in Portugal. Op de bovenverdieping schuurde ze alle originele vloeren en plafondbalken. De badkamer kreeg een nieuw wastafelblad en glasstenen voor extra licht en textuur. Alle slaapkamers hebben dezelfde zachte uitstraling. Ze zijn geverfd in gedempte, rustgevende kleuren en ingericht met rechttoe-rechtaanmeubels, veelal gevonden op brocantemarkten in de omgeving. Hoe kan het ook anders als je net ten noorden van Parijs woont? Maar de kalkmuren met textuur stelen de show in dit huis. Ook in de winter reflecteren ze iedere zonnestraal.

LEES OOK
Winter wonderland: 10x binnenkijken in de mooiste kersthuizen

Bron: vtwonen | Kerstspecial 2025 | styling Marie-Maud Levron | fotografie Cecile Perrinet Lhermitte | tekstbewerking Britte Kramer | productie & brontekst Anne Catherine Scoffoni