Binnenkijken in een boerderij in Alblasserwaard

Naast hun verbouwde boerderij heeft de familie Van den Berg een moestuin, een chill-caravan, een man cave, een zwemvijver en on top of it all: een eindeloos, vrij uitzicht. En om dat laatste was het hun te doen.

vtwonen 11-2019 | binnenkijker Alblasserwaard boerderij woonkamer grijze vloer
De tafel en het bankje werden zelfgemaakt van materialen uit het huis. De zwarte stoelen zijn van Eames. Lampen van Buitengewoon Brocante. De kruk was van Dietriks vader. Illustratie Maartje van den Noort. De oude staander loopt door tot aan het dak. De vloer is van beton.
vtwonen 11-2019 | binnenkijker Alblasserwaard boerderij woonkamer grijze vloer leefkeuken
De dragende wand moest blijven staan, maar houdt nu de ergste kookrommel uit het zicht. De houten bank is gemaakt van een gebint. Legerkussen zelfgemaakt, zwarte waterafstotende buitenkussens van Smooff.
vtwonen 11-2019 | binnenkijker Alblasserwaard boerderij woonkamer grijze vloer vooraanzicht
De tafel en het bankje werden zelfgemaakt van materialen uit het huis. De zwarte stoelen zijn van Eames. Lampen van Buitengewoon Brocante. De kruk was van Dietriks vader. Illustratie Maartje van den Noort. De oude staander loopt door tot aan het dak. De vloer is van beton.

Verrijdbare bedstedes

In zijn honderdvijftigjarige bestaan is de boerderij talloze malen verbouwd, de laatste keer in de jaren tachtig. Het interieur bleek gedateerd en donker, de meeste authentieke elementen zijn verloren gegaan. ‘Maar dat vonden we niet erg. We zouden ze er nooit uithalen, maar als ze er niet meer zijn, kun je wel lekker je gang gaan. Het allerbelangrijkste voor ons was: is het huis bouwkundig goed? Is het niet verzakt, zijn de gebinten nog in orde?’ Dat blijkt allemaal pico bello, maar er is een ingrijpende verbouwing nodig om de boerderij te transformeren tot het comfortabele familiehuis dat het nu is. Ramen en rietdak zijn vervangen, keuken en badkamer verplaatst, alles is geïsoleerd, vernieuwd, hersteld, opgestrakt en rechtgetrokken. ‘Het huis was hokkerig, overal zaten opstapjes en verlagingen. We hebben gebinten opgehoogd, vloeren geëgaliseerd. De ruimtes lopen nu vloeiend in elkaar over, het huis ademt weer.

vtwonen 11-2019 | binnenkijker Alblasserwaard boerderij woonkamer grijze vloer close up keuken
Keukenrek van Ikea.
vtwonen 11-2019 | binnenkijker Alblasserwaard boerderij woonkamer raamkozijn close up
vtwonen 11-2019 | binnenkijker Alblasserwaard boerderij woonkamer grijze vloer leefkeuken houte keukenblad
De modulekeuken van Boretti is ooit tweedehands gekocht, hij is uitgevoerd met een houten blad.
vtwonen 11-2019 | binnenkijker Alblasserwaard boerderij woonkamer hoekzitje
Op deze plek zaten ooit de bedstedes. De houtkachel is van ABC, de rieten stoel was van een tante, de legerbankjes zijn tweedehands gekocht. Het poefje komt uit Japan, de vilten kleden heeft Miranda gemaakt. Lamp Tolomeo van Artemide kocht Miranda ooit van haar gespaarde stagiaire-salaris. Herkomst bijzetter Zwaan onbekend.

Die oude gebinten en balken, dat zijn de

juwelen van het huis

Knipogen

Verbinden. Miranda noemt dit een belangrijk karakteristiek van haar werk. Verbinding leggen tussen oud en nieuw, vroeger en nu, binnen en buiten. Ze vindt alle kleuren ‘fantastisch mooi, maar ik wil binnen niet het gevoel hebben alsof ik door een bloemenweide loop’. Dus koos ze voor een naturel kleurenpalet, niet alleen omdat ze in haar drukke bestaan ‘rust, reinheid en ritme’ nodig heeft, maar ook omdat de gloed van de opkomende zon daar het mooiste overheen valt. ‘Zo kan ik daar intens van genieten zonder de deur uit te gaan.’ De verbinding tussen de oude en moderne boerderij legde ze door knipogen, zoals de plaatsing van een ‘stalraampje’ in de keukenwand, en het behang dat de binnenkant van de keukenkast siert, zoals ooit gebruikelijk was. Maar vooral deed ze dit door te kiezen voor een strakke basis die de authenticiteit van de boerderij maximaal tot zijn recht laat komen. Waar mogelijk werd materiaal hergebruikt; de keukenkast is getimmerd van oude vloerdelen, planken zijn verwerkt in het wastafelmeubel en de eettafel en zijn zitbank zijn gemaakt van gebintdelen.

vtwonen 11-2019 | binnenkijker Alblasserwaard boerderij woonkamer banken grijs tinten
De woonkamer bevindt zich in de vroegere opkamer. De bank is van Sur + Plus, vloerkleed en zwart-wit kussen van Ikea, legerzak en plaid van Stapelgoed, plantenpotten van Karwei. De vilten kussens en kleden maakte Miranda zelf.
vtwonen 11-2019 | binnenkijker Alblasserwaard boerderij slaapkamer zithoekje
De master bedroom. Stoel van Piet Hein Eek, schilderij van Maja Philips, potten van Karwei.
vtwonen 11-2019 | binnenkijker Alblasserwaard boerderij werkkamer bureau
Miranda’s thuiswerkplek. De Deense stoel kreeg ze van haar ouders. Lamp Trash me van papierpulp, van Victor Vetterlein voor Per&Tradition. Fairtrade vaas Bamboe van Piet Hein Eek, klokje van Zuiver.
vtwonen 11-2019 | binnenkijker Alblasserwaard boerderij slaapkamer bed en accessoires wand
Ladekast van Ikea, hotelbeddengoed van Het Linnenhuis, plaids gekocht bij Buitengewoon Brocante, witte plaid gekregen van Miranda’s moeder. Behang van Eijffinger, ‘aangebracht toen tijdens de verbouwing de modulekeuken hier stond’. Vazen Loev van Esther Vos, klokje van Studio Harm & Elke, dienblad afkomstig uit een Frans hotel. Vacht gemaakt door Miranda. Op de vloer liggen de oude planken.

Flinke volumes

Miranda’s studio fungeert tevens als platform voor het werk van jonge Nederlandse ontwerpers als Renate Vos, Lex Pott en Weltevree. Ook in haar huis duiken deze op, naast gevestigde namen als Piet Hein Eek, al jaren haar favoriet. ‘Ik vind het leuk om oude spullen en erfstukken, zoals mijn oma’s servies, te combineren met nieuwe ontwerpen, die toch ook vaak geïnspireerd zijn door vormgeving uit het verleden. Dietrik en ik houden niet van opsmuk, maar van eenvoud, functionaliteit, mooie materialen. Van goed gemaakte ontwerpen die de tijdloosheid aanraken. Daar investeren we ook in. Liever leeg dan lelijk!, roepen we altijd.’ Hun huis inrichten was overigens zo simpel nog niet, vertelt Miranda. ‘Dit zijn ruimtes met flinke volumes. Dan moet je gaan werken met meerdere grote meubels, grote vloerkleden. Of meubels clusteren, tot een eiland.’ Inmiddels is de boel alweer omgegooid,’ lacht ze, ‘we blijven altijd bezig. Andere mensen gaan winkelen, wij stropen de mouwen op en gaan rommelen.’

Liever leeg dan lelijk!,

roepen we altijd

Woonidee

Een dragende wand werd bekleed met underlayment, een eenvoudig en budgetvriendelijk materiaal met een natuurlijke, warme uitstraling. Benieuwd naar wat je nog meer kan doen om jouw wand tot een eye-catcher te maken? Lees dan hier.

Styling & Tekst Monique van der Pauw | Fotografie Ton Bouwer

nog meer: binnenkijken