Vrijstaande woning in een idyllisch plaatsje

Bij het ontwerpen van haar vrijstaande woning en droomhuis wist Martine precies hoe de basis moest worden: stoer, met veel strakke lijnen. ‘Het is hier altijd een komen en gaan van jongelui. Zij brengen genoeg kleur en leven naar binnen.’

Een ‘warm nest’

Elke zondag is het vaste prik bij Martine, Wilfred & Co: aardbeien op tafel, warme croissantjes uit de oven erbij, een vers sapje en… aanschuiven maar aan de keukentafel. Martine: ‘Het is echt een familieritueel: op zondag eerst langzaam wakker worden en dan zo tegen half elf, elf uur met z’n allen ontbijten. Doordeweeks is het altijd zo druk met werk en die pubers die hun eigen gang gaan. Dit is het moment dat mobiele telefoons en iPads uit beeld verdwijnen en we écht samen zijn.’ Het is precies zoals ze het zich had voorgesteld toen ze in 2007 ‘uit hun jasje gegroeid waren’ in het oude huis zonder zolderruimte en het geluk hadden een eigen droomhuis te bouwen op een stuk grond naast het huis van haar ouders. Een ‘warm nest’. Hoewel ze absoluut nooit op déze indeling van de keuken was gekomen. ‘Een strakke keuken wilde ik, maar wel een die gezellig was. Dat bleek een hele uitdaging. Bij het maken van de schetsen kwam ik er niet uit. Soms zit je zo geworteld in een bepaalde gedachte of kijkwijze. Uiteindelijk zijn we op advies van een interieurarchitect afgestapt van mijn grote wens: een kookeiland. Dat werd drastisch omgezet naar een recht keukenblok van wel vijfeneenhalve meter tegen de muur. Zo ontstond plek voor een grote eettafel en dat bleek een gouden greep. Hier gebeurt het. Hier zitten we 
’s avonds te eten, drinken we ’s middags een kop thee als ik thuis ben, doen de kinderen hun huiswerk en maken we in het weekend allerlei lekkers klaar. Dan ga ik eerst de winkels in de buurt af, om daarna uitgebreid te koken. Vooral mijn kip-ketjap is een succesrecept. Heel fijn ook, die grote oven, voor de ovenschalen en taarten die ik vaak met Emilia bak.’

Eigen ontwerp

‘Of ik nou op de fiets zit of autorijd: waar ik maar kom, kijk ik naar huizen. Dus ik had wel een beetje een idee wat ik wilde toen ik aan de schetsen voor ons huis begon. Om te beginnen een warm welkom als je binnenkomt. Een uitnodigende, ruime hal met een warme houten trap naar boven en openslaande deuren naar de woonkamer. Meestal is de hal het struikelblok, hier was het juist het uitgangspunt bij de indeling.’ Ook de bouw van het huis begeleidde Martine, van de uitwerking van die ruwe schetsen tot de kleur- en materiaalkeuze. ‘Maar een deskundige inschakelen is zeker aan te raden. Al heb je zelf bepaalde ideeën; het inschatten van afmetingen is erg lastig. Met een goede tekening valt alles op z’n plek. Aan sommige ideeën moest de aannemer trouwens wel even wennen. Zo wilde ik per se vierkante in plaats van ronde spots bij de trap, in de lijn van de leuningplaatjes. Juist dat soort details vind ik heel belangrijk.’

Bron: vtwonen maart 2015 | Fotografie Jansje Klazinga | Styling Suzanne de Jong

nog meer: binnenkijken