Binnenkijken in een oude koeienstal in Alphen

Marloes droomde al heel lang van paarden in de tuin. Tot zij en Barry een boerderij op het Brabantse platteland vonden. Ze kochten hem met vrienden en deelden ’m in tweeën. En zo werd de koeienstal hun gedroomde huis buiten de stad, mét een paard en een pony in de tuin.

Droomhuis

Marloes: ‘Het begon allemaal op een avond met vrienden, we zaten wat te kletsen over het leven, onze dromen, wat we nog graag zouden willen. Toen bleek dat we alle vier graag buiten de stad zouden willen wonen, maar niet wisten hoe we dat moesten realiseren. Want waar vind je het ideale huis, niet te groot en ook nog betaalbaar? Onder Breda, waar we graag wilden wonen, staan heel wat boerderijen te koop, maar die zijn groot en duur. Na wat praten waren we eruit: we zouden samen een boerderij kopen en die in tweeën delen. Het voelde als een leuk idee, maar ook als een grap, want hoe pak je dat aan? Gelukkig maakten de mannen er serieus werk van.

Zelf doen

Marloes: ‘Eigenlijk is de verbouwing heel snel gegaan.’ ‘Het was een blanco canvas en we konden meteen beginnen met opbouwen’, vult Barry aan. ‘We hebben zelf een ontwerp gemaakt. Mijn vader is heel handig en had gelukkig tijd om te helpen. Hij kan alles, snapt wat we bedoelen en is heel inventief in het vinden van oplossingen. Ook is hij gewend om te werken met oude bouwmaterialen.’ Marloes: ‘Er stonden een paar dingen vast: we wilden eer doen aan de leeftijd van het pand, de balken moesten zichtbaar blijven, het moest authentiek en landelijk worden, en we wilden zoveel mogelijk oude materialen en spullen hergebruiken.’ Barry: ‘We hebben maanden overal gestruind om de dingen te vinden die we nodig hadden.’

Shoppen in de stijl van

shopping alphen

Kist van J-Line, hangplantjes van Green Lifestyle Store, hanglamp van Eglo, hangstoel van Hkliving, stoel van Zuiver, poster van Timbergram, kommen van Zuperzozial, lantaarn van Lene Bjerre, ladekast van J-Line.

Bron: vtwonen 09-2017 | Fotografie Jansje Klazinga | Styling Emmy van Dantzig | Tekst Margreet van Schaik

nog meer: binnenkijken