Even voorstellen
Het huis: Ruim L-vormig appartement van 103 m² in het 19e arrondissement van Parijs
De architect: Lisa Castagnino is een in Parijs wonende architect met een gelijknamige studio @lisa.castagnino.studio
De bewoners: Léocadie (36) en Thibaut (38) uit Frankrijk (niet op de foto)
Fun fact: Twee mezzanines, ingericht als slaapkamers, lagen op verschillende hoogtes. Met een metalen tussenniveau zijn ze nu verbonden.
Shop de stijl
/9826acb6acca4dc6b9f44f04716cf165/image.jpg)
/4e1fad7e0dd64f24ac7f231b8c64c7e5/image.jpg)
/931a7f2b03f24ad1871558781218f3a9/image.jpg)
/edfbfaf06d2941438f99424481fed3d7/image.png)
/711e7f31f554462e946d330ddec9c001/image.png)
/e8c7eabfc77f4514b7a7aab9fcf94096/image.jpg)
Kleur!
Architect Lisa Castagnino bewijst dat blauw, groen, geel en roze goed kunnen samenwerken, zonder dat er een kleurexplosie ontstaat. Door de basis neutraal te houden, voelt alles als een warm geheel.
100% Design
Hoe: Met verrassende kleuraccenten die harmonieus samengaan met warm hout en witte muren met een licht satijnen finish.
Ooit zijn hier twee aparte woningen samengevoegd en in de leefruimte bleef dat verleden voelbaar: beide oorspronkelijke appartementen behielden hun eigen mezzanine en trap, terwijl de badkamer precies in het midden was geplaatst. Niet bepaald praktisch en al helemaal niet elegant. Tijd dus voor een ingreep, met ruimte voor een jong gezin om vrij te bewegen en optimaal te leven. ‘Die prioriteit was vanaf dag één helder’, vertelt Castagnino. ‘Ruimtelijk, visueel en in het dagelijks gebruik moest alles samenkomen.’ Léocadie omschrijft haar smaak als geworteld in Bauhaus-principes en mid-century modern. Die vormentaal vertaalde Castagnino naar een rustig palet van hout, beton, staal en witte wanden, aangevuld met kleuraccenten in meubels en markante details, zoals de achterwand van de keuken, de leuning van de trap en een wand in zachtblauw. Die wand bevindt zich in de keuken, waar het gezin de meeste tijd doorbrengt.
Ruimtelijke indeling
Het vloerplan moest uiteraard volledig worden herzien. De badkamer werd verplaatst, zodat deze nu aansluit op de keuken. In die nieuwe positie verdwijnt de badkamer volledig achter een naadloze gevel van okoumé-multiplex, een materiaal dat ook terugkomt in kastenwanden, een op maat gemaakte zitbank en als hoofdbord in de slaapkamer. Het vormt de signatuur van de woning: warm, elegant en tegelijkertijd praktisch. Toen de begane grond eenmaal klopte, richtte Castagnino haar blik op de bovenste verdieping. Door de scheidingswand tussen de mezzanines te verwijderen, stroomt het licht van de glazen gevel nu vrij door de bovenverdieping. Een nieuwe trap in witgelakt metaal staat centraal op de plek van twee voormalige inloopkasten. Net als het metaalwerk is de trap volledig op maat gemaakt. Dat geeft het appartement een heldere, samenhangende uitstraling: niets is standaard.
Zachte overgangen
Waar de ruimtelijke ingrepen de structuur vormen, brengt het materiaalgebruik karakter. Castagnino: ‘Ik liet me inspireren door Scandinavisch functionalisme en in het bijzonder door ontwerper Alvar Aalto. Ik koos voor een palet dat ingetogen is zonder kil te worden en eenvoudig zonder leeg te voelen.’ Die benadering sluit naadloos aan bij Léocadie’s smaak: minimalistisch, met ruimte voor uitgesproken kleuraccenten. Op de begane grond zorgt beton in een warme grijstint voor een rustige basis, terwijl boven eikenhout parket verzacht. Wanden zijn mat wit met afwerkingen in een lichtsatijnen glans. Zo gekozen omdat het licht er gedurende de dag mooi opvalt. Het koppel vroeg om een woning waarin de ruimtes voor zich spreken. Daar is Castagnino ruimschoots in geslaagd.
Vloerlamp Parentesi
Achille Castiglioni en Pio Manzù voor Flos - 1971
De lamp wordt met een stalen kabel gespannen tussen vloer en plafond en is in hoogte verstelbaar, door hem langs die kabel te schuiven; een eenvoudig maar ingenieus systeem dat maximale flexibiliteit biedt.
De lamp is ontworpen door Pio Manzù en na zijn overlijden verder ontwikkeld door Achille Castiglioni. Zo groeide Parentesi uit tot een icoon van Italiaans industrieel design.
Afmetingen: van vloer tot plafond, maximaal 400 cm (h) en circa 11 cm (Ø)
Materialen: staal, elastomeer en kunststof
Prijs: vanaf € 300,-, afhankelijk van uitvoering
Shop: flos.com
“Een ontwerper moet alledaagse handelingen en vormen observeren om te ontdekken dat het anders kan”
Achille Castiglioni
Moccamaster koffiezetapparaat (Kbgt Select)
Gerard Clement Smit voor Technivorm - 1968
De moccamaster werd eind jaren 60 ontworpen en wordt nog steeds met de hand gemaakt in Nederland. Zet koffie op een constante temperatuur tussen 92 en 96 °C en een volle kan is in circa vier tot zes minuten klaar. De Select-schakelaar maakt het mogelijk te kiezen tussen een halve of volle kan, waarbij doorlooptijd en extractie worden aangepast, zonder verlies van smaak.
Afmetingen: circa 32x17x36 cm (bxdxh)
Materialen: aluminium behuizing, glazen kan, kunststof onderdelen
Prijs: vanaf circa € 260,-, afhankelijk van uitvoering
Shop: moccamaster.nl
Kruk
Jean-Pierre Garrault voor Monoprix x Prisunic - 1974
De Franse designer stond bekend om zijn eenvoudige, modernistische benadering, waarin functionaliteit en esthetiek perfect in harmonie zijn. Garrault wilde, onder andere met deze kruk, design beschikbaar maken voor iedereen.
Om Jean-Pierre Garrault te eren, maakte Monoprix twee jaar geleden een heruitgave van een paar bekende werken van de ontwerper. Zijn abstracte, glanzende, kleurrijke en grafische lampen en krukken kwamen weer tot leven.
“Functioneel design hoeft niet elitair te zijn”
Jean-Pierre Garrault
Bron: vtwonen Design 06-2026 | fotografie Agathe Tissier | productie Living Agency | brontekst Tina Hom | tekst Kaira van Wijk
