The glass effect: mid-century bungalow tussen stad en natuur
De keuken vormde het vertrekpunt voor deze mid-century bungalow aan de rand van een bos. Samen met de bewoners en Bureau Ha Architecten ontwierp interieurontwerper Jolanda Knook de woning van binnen naar buiten.
EVEN VOORSTELLEN
DE BEWONERS Een creatief koppel van wie de kinderen net het huis uit zijn.
HET HUIS Een gelijkvloerse woning tussen stad en natuur.
DE ONTWERPERS Interieurontwerper Jolanda Knook (op de foto) in samenwerking met Bureau Ha Architecten. @jolandaknook_interior_design
Deze bungalow werd gebouwd voor een stel van wie de kinderen inmiddels zijn uitgevlogen. ‘Alles moest gelijkvloers worden’, vertelt Jolanda. ‘Het ontwerp begon met een eerste interieurschets die ik maakte op basis van de wensen en leefwijze van de bewoners. De indeling voelde voor hen meteen goed. Bureau Ha Architecten kon daarop voortbouwen; zij vertaalden de uitgangspunten naar de architectuur, waarna we het ontwerp samen met de bewoners hebben verfijnd en de bouw hebben begeleid.’ Voor Jolanda is het belangrijk een huis te creëren waarin architectuur en interieur elkaar versterken, maar waarin vooral de bewoners herkenbaar blijven. Interieurdesign moet aanvoelen als een jas: precies passend bij de mensen die er wonen. ‘Met z’n tweeën heb je geen verschillende verdiepingen en een zolder nodig die nauwelijks wordt gebruikt’, meent de designer. Dus bleef het ontwerp dicht bij de grond, met alles op één woonlaag. Het middelpunt dat de flow van de hele plattegrond bepaalde: de keuken, als hart van het huis. Sommige details bleken zelfs voor vakmensen een uitdaging. Jolanda lacht: ‘De aannemer werd soms even gek. Er zit veel glas in het huis en als tegenhanger wilden we veel hout gebruiken, waaronder lange frakéhouten latjes tegen het plafond. Dat vroeg om precisie en vakmanschap. Het was een klus, maar uiteindelijk is het heel mooi geworden.’
Koffietafel Noguchi
Isamu Noguchi 1944
Noguchi zag de tafel zelf als zijn beste meubelontwerp. Niet zo vreemd: hij was in de eerste plaats beeldhouwer en de biomorfe vormen verwijzen rechtstreeks naar zijn sculpturen in brons en marmer uit dezelfde periode.
Leuk detail: De twee houten delen zijn precies hetzelfde van vorm, maar worden haaks op elkaar gedraaid. Daardoor verandert het silhouet van de tafel afhankelijk van waar je staat.
“Er zit een zekere luchtigheid in de okerkleurige wanden, die verlopen van transparant naar zonsonderganggeel”
Warren Platner voor Knoll
Armstoel 1966
Platner wilde in de jaren zestig het strakke modernisme een decoratievere, zachtere en sierlijkere vorm geven. Bij deze stoel zijn constructie en ornament daarom één: de stalen draden dragen de stoel én bepalen zijn uiterlijk.
De productie van deze stoel is behoorlijk arbeidsintensief: volgens Knoll bestaat een Platner-stoel uit meer dan honderd cilindrische stalen staven en ruim duizend laspunten. Platner ontwikkelde zelf de productietechniek om zijn complexe draadconstructies mogelijk te maken.
Binnen-buiten
De woning, bereikbaar via een lang grindpad, wordt omgeven door een weelderige tuin met zwembad aan de achterzijde. ‘Daar zie je diverse grassoorten, varens, naaldbomen, een Japanse esdoorn, veel borders, en daarnaast een wat wilder, bosachtig gevoel. Dat paste hier zo goed.’ Natuurlijke elementen keren veel terug in de interieurs van Jolanda; ze vormen een belangrijk onderdeel van haar signatuur. ‘Het warme frakéhout van het plafond loopt van binnen naar buiten door. De afrormosiahouten puien versterken de verbinding met de tuin.’ In de ruime gang, die langs een patio loopt, liggen grove flagstones die zowel binnen als buiten zijn gelegd en de grens tussen huis en tuin verder laten vervagen. Boven de patio zorgt een open skyspace voor volop licht, terwijl een bloeiende boom zijn takken richting de hemel spreidt. ‘Een beetje stoer, een beetje ruig. Heel geaard van gevoel’, duidt Jolanda. Ook in de badkamer komt de natuur terug, met smaragdgroene tegels en bamboegordijnen die privacy bieden zonder het zachte, natuurlijke karakter van de ruimte te doorbreken.
“De keuken, als hart van het huis, bepaalde de flow van de hele plattegrond”
Quadrifoglio tafellamp
Harvey Guzzini 1968
Quadrifoglio betekent klavertjevier in het Italiaans; de vier bollingen van de kap zijn rechtstreeks op die vorm gebaseerd. De vier gebogen, verchroomde dragers komen vanuit de ronde voet omhoog en ondersteunen de vierdelige acrylkap. Hierdoor lijkt de zware, futuristische kap bijna als een bloem boven de voet te zweven.
De Quadrifoglio is typisch Italiaans Space Age-design: de acrylkap contrasteert bewust met het glanzende chroom en verspreidt het licht diffuus door het kunststof.
Mid-century mood
De interieurontwerper is altijd al liefhebber geweest van mid-century design. Een liefde die zich tijdens haar tijd in Los Angeles, en met name in Palm Springs, alleen maar verder verdiepte. Jolanda: ‘Het is een enorme inspiratiebron. Ik houd ook van pre-loved meubels en klassieke ontwerpers, zoals Ray en Charles Eames en George Nelson. Je ziet hier duidelijk de jaren 70 terug. Vooral in de sierverlichting, met die grote, sfeervolle lampen zoals Clan van Harvey Guzzini.’ Tijdens het ontwerpproces deelde ze die liefde met de bewoners, die er steeds enthousiaster over werden. Samen gingen ze op zoek naar bijzondere meubels en objecten. ‘In de zitkamer ontwierp Jolanda een haard met een schuin aflopende kap in plaats van een rechte. ‘Dat geeft een wat luchtiger gevoel’, legt ze uit. Diezelfde luchtigheid zit in de okerkleurige wanden, die als een gradient lijken te verlopen van transparant naar zonsonderganggeel. ‘Het is een speciale verflaag in combinatie met stucwerk, textuurverf van The Farm. Het is in feite een van de weinige wanden die we kleur konden geven, want zo veel wanden zijn er niet in deze woning. Dit effect brengt beweging en zachtheid tegenover al dat hout en glas.’
Ook de materialen werden zorgvuldig tegen elkaar uitgespeeld. Zo staat in de eetkamer een tafel met een rond glazen blad op een kleed met veel textuur. Jolanda: ‘Daarbij gordijnen met een linnen-effect en een Usm-kast, een klassieker, met chromen details. Dat werkt heel goed samen.’ De keuken, de blikvanger van het interieur, werd uitgevoerd in notenhout en zwart staal, gecombineerd met een marmeren blad. Midden in het keukenblad werd een groot snijblok geïntegreerd, waaraan uitgebreid kan worden gekookt en gewerkt. Tegelijkertijd mocht de keuken vooral niet té opgeruimd ogen. Voor een levendig, persoonlijk gevoel werd daarom gekozen voor een spel van open en gesloten kasten, waarin memorabilia en keukengerei zichtbaar zijn. Ook de kunstwerken spelen een belangrijke rol in de sfeer van het huis. ‘De bewoners waren heel betrokken bij het uitkiezen van het meubilair. Verspreid door het huis hangen mooie kunstfoto’s, waar ze gek op zijn.’ Zo groeide het huis uit tot een samenspel van kunst, architectuur, interieur en natuur, waarin alles even vanzelfsprekend in elkaar grijpt.
“Het warme frakéhout van het plafond loopt van binnen naar buiten door”