Even voorstellen
WIE Lukas Cober (ontwerper, 37)
WAT Runt zijn eigen gelijknamige studio in collectible design.
WAAR Woont samen met zijn vrouw Vera Köller (chirurg, 38) en hond Nuri in een voormalige mijnwerkerswoning van mergelsteen in de buurt van Maastricht.
ONLINE @studiolukascober, lukascober.com
Omschrijf je jezelf als kunstenaar of als meubelontwerper?
‘Ik heb productdesign gestudeerd, maar zie mezelf meer als kunstenaar. Mijn werk is niet echt commercieel en is enkel verkrijgbaar via galeries. In plaats van nieuwe ontwerpen te bedenken via schetsen op papier, wordt mijn benadering puur geleid door het proces. Mijn stukken ontstaan organisch. Ik laat me leiden door het materiaal, stuit op problemen, los die op en zo krijgt een object vorm. Natuurlijk heb ik wel een bepaalde handtekening. Aan de ene kant transformeer ik platte materialen, zoals glasvezeldoek, tot volume door ze te vouwen en te plooien. Aan de andere kant gebruik ik massieve materialen, zoals een blok hars of hout, die ik vormgeef door er juist materiaal uit weg te snijden en af te schaven.’
“Het huis ligt verscholen tussen een steile berg en de Maas”
In je recente werk maak je voornamelijk meubels en andere items van glasvezel en hars. Waar komt die fascinatie vandaan?
‘Ik ben ontzettend gefascineerd door materialen in het algemeen en laat me niet beperken, maar glasvezel blijft boeiend. Het is een weefsel van fijne draden gesmolten glas, dat zoals een soort katoenen doek op een rol komt. Door dat doek te combineren met hars - wat puur de lijm ertussen is - kun je het in uiteenlopende vormen dwingen. Ook door te spelen met pigmenten die de natuurlijke groene tint van het glas complementeren en door diverse afwerkingsmethoden toe te passen, ontstaan verrassende texturen. Eenmaal uitgehard lijkt het object nog steeds op een vloeibare, bewegende stof, maar is het ijzersterk.’
Waarom koos je voor de regio Maastricht als thuisbasis?
‘Er is hier een heel fijne en hechte community van creatieven en oud-studiegenoten. Ik kwam hier zestien jaar geleden naartoe voor mijn bachelor aan de kunstacademie en ging na mijn stage als assistent aan de slag bij ontwerper Valentin Loellmann. Toen ik mijn vrouw Vera leerde kennen, woonde en werkte ze nog in Aken, maar zij was ook meteen enthousiast over Maastricht en trok bij mij in. In 2017 kochten we dit huis samen en startte ik mijn eigen studio. We hebben nooit meer een reden gehad om weg te gaan.’
“Eenmaal uitgehard lijkt het vaak nog steeds op een vloeibare, bewegende stof, maar is het ijzersterk”
Jullie wonen in een voormalig mijnwerkershuis vlak bij Maastricht. Wat maakt deze plek zo uniek?
‘Het ligt in een heel surrealistisch landschap: verscholen tussen een steile berg en de Maas, omringd door bossen met varens die bijna het gevoel van een regenwoud geven. En dat zo dicht bij de stad. De woning is gebouwd van mergelsteen, afgegraven uit de lokale groeven, en ligt tegen een berg aan. We hebben zelfs een glazen deur in huis die rechtstreeks naar een grot in de berg leidt. Weer of geen weer, we maken hier dagelijks lange wandelingen door het bos en langs de Maas met onze hond Nuri.’
Hoe maakten jullie het huis eigen?
‘Omdat het huis tegen een berg aan is gebouwd, moesten we slim omgaan met licht. We hebben alles opengebroken en er grote ramen en dakramen in gezet. Beneden bleef alleen de dragende pilaar staan; daar bouwde ik het kookeiland omheen. Omdat de ruimte vrij compact is, koos ik voor gepolijst roestvrij staal dat het licht reflecteert. Ook de rest van het interieur maakten we zelf. Zoals de organisch gevormde bank beneden, die een grote drakenbloedboom omarmt en je gevoelsmatig naar het terras leidt. Ons huis blijft, net als mijn werk, evolueren. De zes meter lange loungebank boven is ons meest recente project. Als we niet koken of eten, vind je ons hier. We lezen er boeken, doen dutjes, kijken films; het is onze ultieme hang-outspot.’
“Vera’s manier van kijken is mijn werk gaan beïnvloeden: mijn ontwerpen zijn nu speelser en kleurrijker”
Ben je in huis net zo’n strakke minimalist als in je werkplaats?
‘Mijn basis is altijd heel clean en minimalistisch. De kleuraccenten, zoals de opvallende gele trap, het blauwe wandobject en de Balinese accessoires, zijn Vera’s inbreng. We vullen elkaar op een natuurlijke manier aan. Haar manier van kijken is mijn werk zelfs gaan beïnvloeden: mijn ontwerpen zijn nu speelser en kleurrijker. Daarnaast houden we allebei enorm van de natuur. Planten zijn voor ons essentieel om een interieur echt tot leven te brengen.’
“We kopen amper traditionele meubels, maar ruilen graag met bevriende makers”
Welke objecten in huis zijn jou het meest dierbaar?
‘Boven de haard hangt een ruw bronzen kunstwerk van mijn oma, waar ik als kind al urenlang naar keek. Ook staat er een oud houten Ikea-krukje naast ons bed, waar ik vroeger als kind op stond om bij de wastafel mijn tanden te poetsen. Dat krukje diende als inspiratiebron voor mijn werk. We kopen amper traditionele meubels, maar ruilen bijvoorbeeld graag met bevriende makers. Ons huis is een levend laboratorium. Meubels komen en gaan; prototypes waar ik gehecht aan raak staan hier soms een tijdje, maar als ik er dan lang genoeg naar kijk, kan ik ze weer loslaten. Dan is het tijd voor iets nieuws.’
/e5b4458542e34419ad399f3786c649c5/image.jpg)
/d4c7217b86644dd3b394801c3bb70385/image.jpg)
/255a0d5a6e6346fb93bfbec3a9e2d3aa/image.png)
/4e1fad7e0dd64f24ac7f231b8c64c7e5/image.jpg)
/d99a20da13e34d53a5ad6895597ef9cf/image.jpg)
/7b342f8c8db34182845a65f1eb76a0b0/image.jpg)
