Barn house in Blaricum

Na jaren zoeken heeft Sanne het nog steeds niet gevonden: dat ruime, lichte familiehuis. Uiteindelijk ontwerpt ze daarom zelf een verrassend barn house. ‘Ik ben nooit zo bang om van de gebaande paden af te wijken.’

Prachtplek

Elke dag kijkt Sanne op Funda, wel twee jaar lang: zo makkelijk is het nog niet om haar droomhuis te vinden. Als ze op een middag naar haar ouders gaat, besluit ze op het laatste moment nog even langs een braakliggend terrein in het Gooi te rijden. ‘Voor: je weet-maar-nooit. Het stond net op Funda, veel leek het niet. Maar daar lag het; een stuk grond met een grasveld en twee mooie eikenbomen waar de zon tussendoor scheen. De kinderen renden meteen het gras op om er te spelen.’

Een prachtplek. Verscholen van de straat, maar toch vlak bij een dorpskern. Het zwarte houten huisje dat er stond, onderdeel van vier oude, traditionele koloniehuizen, is net gesloopt. Eis van de gemeente is dat het nieuwe huis in de stijl van de omgeving wordt gebouwd. Ideaal voor een architect! ‘Ik zag meteen voor me hoe ik als het ware twee huizen in elkaar zou schuiven met elk hun eigen punt. Aan de voorkant zie je maar één dak. Dan lijkt het huis wat ingetogen, traditioneel en kleiner dan het is. Aan de achterkant zie je twee punten en is het verrassend strak en modern met een glazen gevel, waardoor het binnen heerlijk licht is geworden.’

Bron: vtwonen september 2015 | Fotografie Anouk de Kleermaeker/Studio 309 | Styling Yvonne Bakker | Tekst Els Meyer

nog meer: binnenkijken