vtwonen

Appartement in Amsterdam

Een appartement in een oude kazerne en een atelier in een 17e-eeuws grachtenpand. Thuis en op het werk worden 
Marit en Wouter omringd door de geschiedenis van de stad én van hun families. Maar het onzichtbare – de opbergoplossingen en verborgen slaapplekken – is minstens zo interessant.

naam: Marit en Wouter
waar: Amsterdam
bewoner(s): Marit en Wouter
soort huis: Appartement en atelier
soort bouw: bestaande bouw
woonoppervlakte: 100 - 150 m2
trefwoorden: boeken, foto, lijst, multicolor, roze, vintage, 100 tot 150 m2, wonen in de stad, klein wonen

Binnenkijken bij een appartement in Amsterdam

Loop het appartement van Wouter en Marit binnen en je wordt verrast door het licht, de hoogte en de ruimte. Tot voor kort woonden ze hier met z’n vieren op een oppervlakte van 110 vierkante meter. Drie slaapkamers (twee kleinere en één grote), een woonkamer met open keuken, badkamer en een hal. Het appartement heeft hoge plafonds, op de meeste plekken tot 3.80 meter hoog. En dat biedt prachtige mogelijkheden om extra bergruimte en slaapplekken te creëren. ‘We lieten een piepkleine etage achter van hooguit veertig vierkante meter en kwamen terecht in een vernieuwbouwd appartement. In een rustige straat en met een groot plein voor de deur waar, een paar jaar later, onze twee jonge kinderen heerlijk én veilig zouden spelen.’

Een opfrisbeurt

Zoon Olivier kreeg zijn slaapkamer naast die van zijn ouders. Toen een jaar later dochter Julia werd geboren kwam haar ledikant in de zijkamer naast de woonkamer te staan. Een twee meter lange schuifdeur scheidde haar domein van de gemeenschappelijke ruimte. En zo is het gebleven tot Olivier het huis uit ging en Julia – in de voetsporen van haar ouders – goud- en zilversmeden ging studeren aan de Vakschool Schoonhoven. Dat was het moment dat Wouter en Marit besloten het appartement aan te pakken. Marit: ‘We zagen onze kans schoon om het huis een opfrisbeurt te geven én meteen iets aan de 
indeling te doen. Maar wel op zo’n manier dat Olivier en Julia hier nog steeds een eigen slaapplek zouden hebben.’

Veel wit, een beetje blauw

Dus werd een deel van de zijkamer bij de hal getrokken en ontstond 
er een afgesloten gaderobe met een verlaagd plafond. Bovenop de 
garderoberuimte kwam een slaapplek voor Olivier, met een toegang via de boekenkast in de daarnaast gelegen zijkamer. Twee beweegbare delen van de boekenkast zijn, behalve bergruimte voor de boeken, ook deuren die toegang geven tot een bedstee waar twee volwassenen comfortabel kunnen slapen. De zijkamer werd omgetoverd tot bibliotheek annex tv-kamer met aan een zijde én boven de schuifdeur boekenplanken. Wouter: ‘De kleur van de kast was mijn idee. Het was trouwens geen vooropgezet plan. De schilder vroeg welke kleur het moest worden en 
ik riep: ‘Doe maar lichtblauw’. En dat pakte goed uit.’ Behalve de muur achter de bank die een subtiele, ijsblauwe tint kreeg, kozen Marit en Wouter ervoor om alle muren wit te laten schilderen. ‘De felgekleurde muren in de kinderkamers zijn verdwenen. Het is allemaal veel rustiger geworden. Overigens ben ik kleur zeker niet beu. Ik ben dol op mijn knalroze fauteuil in de woonkamer. Maar alles is nu wat beter in balans.’

Erfstukken en eigen werk

De rustige kleuren van de vloer en de muren zorgen ervoor dat de antieke meubels en andere blikvangers volop de aandacht krijgen. Want dat hier twee creatieve geesten wonen, was meteen bij binnenkomst al duidelijk. Overal in huis hangen bijzondere foto’s: van Hendrik Kerstens, Koos Breukel en Holger Niehaus. Natuurlijk ontbreekt ook eigen werk niet: thee drinken we uit een Wedgwood theepot met een zilveren deksel van Wouter, in de slaapkamer ‘schrijft’ een zilveren mannetje iets op de muur en op de schouw vinden we een zelfgemaakte mini-urn (niet veel groter dan een half suikerklontje) met daarin een deel van de as van de overleden moeder van Wouter. ‘Ons huis is gevuld met erfstukken die we mooi vinden en die je ook niet één, twee. drie wegdoet’, vertelt Marit. ‘Van de zelfontworpen bank van mijn oma tot het rookkastje van mijn opa en een bankje van Wouters moeder. En dan noem ik er nog maar een paar. Het is ons allemaal even dierbaar.’

Rust in de stad

‘Het lekkerste aan ons huis is de rust die er heerst. We wonen midden in de stad, maar daar merk je binnen niets van. Elke keer als ik er binnenstap, denk ik: hè fijn.’ Fijn wonen zit ’m niet in de grootte van een huis, vinden de bewoners, maar simpelweg in tevreden zijn met wat je hebt.

Bron: vtwonen januari 2012 | Fotografie Jansje Klazinga | Styling Frans Uyterlinde

Vorige artikel Volgende artikel

Laat zien hoe jij woont

Upload jouw foto's

Heb jij een mooi ingericht huis en wil je dit laten zien? Upload dan je eigen foto's en
maak zelf een binnenkijker. Binnengluren bij anderen mag natuurlijk ook.

reageren

Alle velden met een * zijn verplicht

Reacties

>

Monique op 12 november 2013 om 20:55

Wat een geweldige roze stoel, mag ik vragen waar je die vandaan hebt?

Shop suggesties

Inspiratie suggesties